چه صفاییست لب تشنه و تنها مُردن

در عطش سوختن و در غم سقا مُردن

بی كفن ماند حسینم ، چه كنم با این درد؟

چاره ام چیست؟  زدن بر سر    و   رو    تا مُردن

بوریایی بدهیدم كه كفن جایز نیست

حق من نیست جدا از همه اینجامُردن

بگذارید كه خورشید بسوزد جانم

قسمتم بوده  در این شدت گرما مُردن

شد حسینم هدف تیر و سرش بر نی رفت

وای  از  تشنگی  و  بر لب  دریا   مُردن

خیمه ها سوخت  ، حرم رفت به یغما ، آری

بی نظیرست  رها از غم ، دنیا مُردن

دیدم از دور تن هر دو جوانم بر خاك

ارث زهراست چنین  عاشق و شیدا مُردن

مرگ من بود زمانی كه حسینم گم شد

تا بیابم بدنش  صد ره و صد جا  مُردن

گشت خون قلب من از ناله ی محزون رباب

آرزو   بود مرا    ، در تب صحرا مُردن

آه ، آن شب  غم یاران همه یك سو ، یك جا

غصه ی دخترك    و  در غم بابا مُردن

سهم ما نیست  كه آسوده بمیریم و تمام

شیوه ی ماست  غریبانه و  زیبا مُردن

شاعر: یاسر قربانی

 





برچسب ها :
اشعار شهادت حضرت زینب س ,  مرثیه حضرت زینب س ,  شعر وفات حضرت زینب س ,  چه صفاییست لب تشنه و تنها مُردن ,  حسنیه غریب مدینه تهران ,  نوید طاهری وحید طاهری , 

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشتماه سال 1394 ساعت ساعت 09 و 44 دقیقه و 05 ثانیه | آخرین ویرایش در یکشنبه سیزدهم اردیبهشتماه سال 1394 ساعت ساعت 09 و 46 دقیقه و 15 ثانیه