اشعار شهادت امام صادق(ع)قسمت اول

چه شد که در افق چشم خود شقایق داشت

مدینه ای که شب پیش، صبح صادق داشت

 

اگرچه شمس وجودش به سمت مغرب رفت

هزار قله ی پر نور در مشارق داشت

 

چه با شکوه، غم خود به دل نهان می کرد

چه شِکوه ها که از آن فرقه ی منافق داشت

 

به غیر داغ محرم، گلی زباغ نچید

چقدر روضه ی گودال در دقایق داشت

 

خلیل بود ولی آتشش سلام نشد

همان که در نفسش عطری از حدائق داشت

 

هزار طائفه آمد هزار مکتب رفت

و ماند شیعه که "قال الامام صادق" داشت

***حجت الاسلام والمسلمین جواد محمد زمانی***

به کودکان و زنان احترام می فرمود

به احترام فقیران قیام می فرمود

 

سلام نام همه انبیاست؛ او می گفت

سپس اشاره به دارالسلام می فرمود

 

کسی که در پی خورشید نیست از ما نیست

سحر می آمد و این را مدام می فرمود

 

کجا حرام خدا را حلال می دانست

کجا حلال خدا را حرام می فرمود

 

اگر که دست به پهلو گرفته ای می دید

به اشک و آه و دعا التیام می فرمود

 

"خوشا به حال کسانی که راستگویانند"

امام صادق علیه السلام می فرمود

***مهدی جهاندار***

در مطلع شعر تو نچرخانده زبان را

لطف تو گرفت از من بیچاره امان را

 

شد دشمن تو معترف انگار خداوند

در گوش تو گفته همه اسرار جهان را

 

با رایحه خطه سرسبز عبایت

کوتاه کن از باغ دلم دست خزان را

 

با امر تو هر چند در آتش ندویدم

هر چند فدای تو نکردم سر و جان را

 

هر چند مرید تو شدن  شان زراره است

ای کاش که این عاشق بی نام ونشان را

 

بگذار که تا ظل بنی ساعده یکبار

من جای تو بر دوش کشم کیسه نان را

 

ماندم که در خانه ات آن روز چرا سوخت

اتش که نسوزاند تن خادمتان را

....

با لحن حجازی شبی از حضرت موعود

خواهیم شنید از حرمت صوت اذان را

***حسین عباسپور***

 

 

در مطلع شعر تو نچرخانده زبان را

لطف تو گرفت از من بیچاره امان را

 

شد دشمن تو معترف انگار خداوند

در گوش تو گفته همه اسرار جهان را

 

با رایحه خطه سرسبز عبایت

کوتاه کن از باغ دلم دست خزان را

 

با امر تو هر چند در آتش ندویدم

هر چند فدای تو نکردم سر و جان را

 

هر چند مرید تو شدن  شان زراره است

ای کاش که این عاشق بی نام ونشان را

 

بگذار که تا ظل بنی ساعده یکبار

من جای تو بر دوش کشم کیسه نان را

 

ماندم که در خانه ات آن روز چرا سوخت

اتش که نسوزاند تن خادمتان را

....

با لحن حجازی شبی از حضرت موعود

خواهیم شنید از حرمت صوت اذان را

***حسین عباسپور***


 

نه رواقی، نه گنبدی، حتی

سنگ قبری سرمزار تو نیست!

 

غیر مُشتی کبوتر خسته

خادمی، زائری، کنار تو نیست

*

بغض هایم کجا دخیل شوند؟!

پس ضریحت کجاست آقاجان؟!

 

روضه خوان ها چرا نمی خوانند؟!

گریه ها بی صداست آقاجان

*

گنبدی نیست تا دلم بپرد

پابه پای کبوتران شما

 

کاش می شد که دانه ای گیرم

امشب از دست مهربان شما

*

حرفِ گلدسته را نباید زد

تا حسودان شهر بسیارند

 

از شما خانواده آقاجان

درمدینه همه طلبکارند!

*

حیف آن چاهها که حیدر کند!

چقدر مادرت دعاشان کرد

 

عوض آن همه محبت ها

این مدینه چه خوب جبران کرد!

*

کاش ایران می آمدی آقا

نزد ما اهلبیت محترمند

 

پیر مظلوم بی حرم، اینجا

پسران تو صاحب حرمند

*

کاش ایران می آمدی آقا

مُلک ری قبله ی ولا می شد

 

مثل مشهد برایتان اینجا

مشهدالصادقی بنا می شد

*

کاش ایران می آمدی آقا

قدمت روی چشم ما جا داشت

 

کاش خاک شلمچه و فکه

عطر یاس عبایتان را داشت

*

کاش ایران می آمدی آقا

مردمش رأفت و حیاء دارند

 

ریسمان دست هم نمی بندند

همه دل های با صفا دارند

*

کاش ایران می آمدی آقا

در مدینه غریب افتادید

 

من بمیرم برایتان؛ گیرِ

عده ای نانجیب افتادید

*

کاش ایران می آمدی آقا

مردمش از مغیره بیزارند

 

حرمت گیسوی سپیدت را

در مدینه نگه نمی دارند

*

کاش ایران می آمدی آقا

نوکری تو کم ثوابی نیست

 

همه جا از فضائلت گویند

صحبت ازمجلس شرابی نیست

***وحید قاسمی***





برچسب ها :
سبک های سینه زنی شهادت امام صادق(ع)/پیامک به مناسبت شهادت امام صادق (ع)/حرکت دسته عزاداری امام صادق ,  اشعار شهادت امام صادق(ع) ,  رئیس مذهب تشیع ,  شیعه جفری ,  شهادت امام صادق ,  شعر شهادت امام صادق(ع) ,  بیست و پنجم شوّال , 

نوشته شده در جمعه بیست و چهارم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 18 و 04 دقیقه و 07 ثانیه | آخرین ویرایش در جمعه بیست و چهارم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 18 و 20 دقیقه و 21 ثانیه