اشعار شهادت امام صادق (ع) قسمت دوم



داغ صادق

شاعر : سید رضا مؤید

 

داغ صادق شرر سینه ام افروخته کرد

جگرى سوخته یاد از جگر سوخته کرد

جگرى سوخته کز داغ بر افروخته بود

باز هم از اثر زهر جفا سوخته بود

بر جگر آنکه ولایت به موالى همه داشت

محنت کشتن اولاد بنى فاطمه داشت

آن امامى که لواى شرف افراخته بود

زهر منصور به جانش شرر انداخته بود

آه از آنروز که بگرفت زطاغوت زمان

آتش از چار طرف خانه او را به میان

وندر خرمن آتش ولى رب جلیل

راه مى رفته و میگفت منم پور خلیل

شعله را چون به در خانه تماشا مى کرد

یاد آتش زدن خانه زهرا مى کرد

آنکه هم ظاهر رو هم باطن ما مى داند

با دلش زهر چه کرده است خدا مى داند

روح دین بود ولى بى تب و بى تابش کردند

شمع کانون وفا بود که آبش مردند

چارمین قبله عشق است به دامان بقیع

رونق دیگر از او یافت گلستان بقیع

غصه و غم

شاعر : محمد موحدیان (امید)

 

بسته بر شادىّ و عشرت غصه و غم راه را

عقده از غم بر رخ دل بسته راه آه را

بر دلم داغى گران باشد كه جانم سوخته

مانم آیا با كه گویم این غم جانكاه را؟

شد رئیس مذهب ما از جفا خونین جگر

این مصیبت كرده دلخون مردم آگاه را

آن كه با خون جگر بر شیعیان هموار كرد

در خط سرخ ولایت تا قیامت راه را

زهر كین نوشید امّا با عدو سازش نكرد

كرد تا رسواى عالم دشمن بدخواه را

من كیستم ؟

شاعر : ژولیده اصفهانى

 

من كیستم حقیقت حق را خزانه ام

بیرون ز مرز فكر و خیال و فسانه ام

بنیانگذار مذهب و مسندنشین علم

فیض مدام فلسفه عارفانه ام

سبط نبى و پور على، نجل فاطمه

الگوى صبر و صلح حسن را نشانه ام

آئینه دار نهضت سرخ حسینى ام

چون عابدین به نخل عبادت جوانه ام

بحرالعلوم باب من است و سخا و جود

یك قطره اى بود ز یم بیكرانه ام

استاد فقه و فلسفه و منطق و اصول

پرچم فراز علم به قاف زمانه ام

با این همه جلال در این جوّ قیرگون

محصور كرده خصم ستم پیشه خانه ام

از یورش شبانه ابن الرّبیع پست

آید به ناله سنگ ز سوز شبانه ام

لرزد به سان بید تن اهل بیت من

تا مى كشد ز خانه برون وحشیانه ام

آن بى حیا سواره و من با تن ضعیف

پاى پیاده در پى اسبش روانه ام

تندى كند كه تند برو در بر امیر

كندى اگر كنم بزند تازیانه ام

آنان كه سوخته اند دَرِ خانه على

آتش زدند از ره كین درب خانه ام

مادر بیا

شاعر : حسن فرح بخشیان (ژولیده نیشابورى)

 

مادر بیا که گیرد مرغ دلم بهانه

گیرد بهانه تو با ذکر عاشقانه

مادر بیا نظر کن کز باب خانه من

از فتنه زمانه آتش کشد زبانه

منصور بهر جلبم مأمور می فرستد

کز بهر بردن من آید زبام خانه

پاى پیاده شبها دشمن به سوى مسلخ

از خانه ام کشاند با ضرب تازیانه

منصور بى مروت گردد چو روبرویم

شمشیر بهر قتلم دارد به کف شبانه

گاهى کند تعارف بر من شراب و گاهی

خواهد ز من بخوانم اشعار عارفانه

با زهر کینه آخر آسوده شد دل من

از ضرب و شتم دشمن از کینه زمانه

از درگه خدایم این است آرزویم

همسایه با تو باشم با قبر بى نشانه

داغ حضرت صادق (ع)

شاعر : محسن حافظى

 

لبالب شد ز خون دل ایاغ حضرت صادق

دلم چون لاله مى سوزد ز داغ حضرت صادق

چو در خاك مدینه زائرش منزل كند از جان

به هرجا اشك مى گیرد سراغ حضرت صادق

در این شب ها بود روشن مزار بى رواق او

كه باشد اشك مهدى چلچراغ حضرت صادق

خزان هرگز نمى گردد بهار دانش و بینش

از آن گل ها كه بشكفته به باغ حضرت صادق

معطر مى كند بوى دل آویزش فضاى جان

همان گل هاى علم باغ و راغ حضرت صادق

نشسته در عزا موسى بن جعفر با دلى سوزان

زند آتش به جانش سوز داغ حضرت صادق

ز شعر جانگدازت شعله خیزد " حافظى " زیرا

شد از خون جگر لبریز ایاغ حضرت صادق

بنال اى دل

شاعر: حسن فرح بخشیان (ژولیده نیشابوری)

 

بنال اى دل که در ناى زمان فریاد را کشتند

بهین آموزگار مکتب ارشاد را کشتند

اساتید جهان باید به سوک علم بنشینند

که در دانشگه هستى بزرگ استاد را کشتند

به جرم پاسدارى از حریم عترت وقرآن

رئیس مذهب و الگوی عدل و داد را کشتند

بجاى اشک و خون دل ببار اى آسمان زین غم

که نور دیدگان سید امجاد را کشتند

دریغ و درد کز بیداد منصور ستمگر

به جرم یاری دین مظهر امدادا را کشتند

به جنّت مادرش زهرا پریشان کرده گیسو را

که بهر حفظ قرآن شافع میعاد را کشتند

من ژولیده میگویم زنسل ساقى کوثر

امام جانشین و پنجمین اولاد را کشتند


 


 





برچسب ها :
اشعار شهادت امام صادق(ع) ,  رئیس مذهب تشیع ,  شیعه جفری ,  شهادت امام صادق ,  شعر شهادت امام صادق(ع) ,  سبک های سینه زنی شهادت امام صادق(ع)/پیامک به مناسبت شهادت امام صادق (ع)/حرکت دسته عزاداری امام صادق ,  بیست و پنجم شوّال , 

نوشته شده در جمعه بیست و چهارم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 18 و 02 دقیقه و 49 ثانیه | آخرین ویرایش در جمعه بیست و چهارم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 18 و 20 دقیقه و 34 ثانیه