برای دریافت متن کامل به ادامه مطلب مراجعه نمایید

مجید تال

از صفای ضریح دم نزنید

حرفی از بیرق و علم نزنید

گریه های بلند ممنوع است

روضه که هیچ سینه هم نزنید

کربلا رفته ها کنار بقیع

حرفی از صحن و از حرم نزنید

زائری خسته ام نگهبانان…

…به خدا زود می روم نزنید

زائری داد زد که نا مردان

تازیانه به مادرم نزنید

غربت ما بدون خاتمه است

مادر ما همیشه فاطمه است

کاش درهای صحن وا بشود

شوق در سینه ها به پا بشود

کاش با دست حضرت مهدی

این حرم نیز با صفا بشود

کاش با نغمه حسین حسین

این حرم مثل کربلا بشود

در کنار مزار ام بنین

طرحی ازعلقمه بنا بشود

پس بسازیم پنجره فولاد

هر قدر عقده هست وا بشود

چارتا گنبد طلایی رنگ

چارتا مشهد الرضا بشود

این بقیعی که این چنین خاکی است

رشک پروانه های افلاکی است

در هوایش ستاره می سوزد

سینه با هر نظاره می سوزد

هشت شوال آسمان لرزید

دید صحن و مناره می سوزد

بارگاه بقیع ویران شد

دل بی راه و چاره می سوزد

این حرم مثل چادر زهراست

که در اینجا دوباره می سوزد

این حرم مثل خیمه ی زینب

که در اوج شراره می سوزد

سالها بعد قدری آن سو تر

چند قرآن پاره می سوزد

 
سید محمد میرهاشمی  

  بقیع



نه قبله در تو که قبله نماست در تو بقیع

نه کعبه کعبه اهل ولاست در تو بقیع


هزار مرتبه برتر از عرش حق هستی

نیاز خانه اهل سماء است در تو بقیع


سکوت محض تو در اوج غربت تاریخ

نماد ناله قلب خداست در تو بقیع


همین که بی حرم و گنبدی و گلدسته

نشان از واقعه ای غم فزاست در تو بقیع


به هر دو عالم اگر فخر می کنی چه عجب

هزار مادر شاه وفاست در تو بقیع


به اشک نم نم خود زائرت سحر می گفت

شمیم علقمه و کربلاست در تو بقیع


اگرچه مهد ولایی به کربلا نرسی

کجاست سری ز تن خود جدا در تو بقیع


کنار تربت مادر به یاد کرب و بلا

صدای ناله مهدی رساست در تو بقیع


-----------------------------------------------------------------------------

محمّد على مجاهدى «پروانه»

بقیع


باز كن بر روى من آغوش جان را اى بقیع

تا ببینم دوست دارى میهمان را اى بقیع


خاكى اما برتر از افلاك دارى جایگاه

در تو مى‏بینم شكوهِ آسمان را اى بقیع


پنج خورشیدِ جهان‎افروز در دامان تست

كرده‏اى رشك فلك این خاكدان را اى بقیع


مى‏رسیم از گرد ره با كوله بار اشك و آه

بار ده این كاروانِ خسته جان را اى بقیع



جز تو غم‏هاى على را هیچ كس باور نكرد

مى‏كشى بر دوش خود بارى گران را  اى بقیع


باز گو با ما، مزار كعبه‎ی دل‎ها كجاست

در كجا كردى نهان آن بى‏نشان را اى بقیع


قطره‏اى، اما در آغوش تو دریا خفته است

كرده‏اى پنهان تو موجى بیكران را اى بقیع


چشم تو خون گرید و «پروانه» مى‏داند كجاست

چشمه ‎ی جوشان این اشكِ روان را اى بقیع



-----------------------------------------------------------------------------


گلستان بقیع  _  محمد حسین بهجتى «شفق»

بشکند دستی که ویران کرد این گلخانه را

  درعزا بنشاند او ، شمع و گل و پروانه را


بشکند دستی که هتک حرمت این خانه کرد

شیعه را سوزاند و خون در قلب صاحبخانه کرد


درون قلب جهان ، انقلاب گشته بیا

نفس ، بدون تو همچون عذاب گشته بیا


نظاره کن به فرا سوی مدینه و ببین

حرم به دست حرامی خراب گشته بیا


این گلستان نبیّ بار دگر ویران شده

چشمهای منتقم ، بار دگر گریان شده


بعد تخریب بقیع و این ستم در آن دیار

گشت روشن ، از چه قبر فاطمه پنهان شده


-------------------------------------------------------------------------------


حسین اسرافیلى

بقیعِ غریب


مى گرددم دو دیده پریشان و جان، غریب

در منظرى كه نیست به هفت آسمان، غریب


یا رب بقیع، قطعه اى از آسمان توست

پیچیده در غبار زمین و زمان، غریب


آن گوهرى كه بود مَلك خادم درش

خفته ست در كنار حَرَم، بى نشان، غریب


این خاك، میزبان پریشان كربلاست

مانده ست در حضور تو، اى آسمان، غریب


اینجا مزار صادق آل محمد(ص) است

تنها، میان گردش چشم جهان، غریب


در خلوت است بارگه باقرالعلوم(علیه السلام)

همچون مزار مادر زخمى، جوان، غریب


این سوى میله، مرقد اولاد مصطفاست

و آن سو، نگاه غمزده زائران، غریب


این محرمان پردگى عرش ذوالجلال

اینسان فتاده اند در این خاكدان، غریب


اشك است اینكه مى چكد از آستین ابر

مِهر است اینكه مانده در این آستان، غریب


مى گردد آسمان، به طوافى همیشگى

بر این مدار غربت و بر این مكان، غریب


یا رب چه حكمتى ست در این قطعه شریف

مهمان غریب و بارگه میزبان، غریب


یارب كرامتى! كه زنم بوسه بر بقیع

سر را نهم به خاك و بگویم بر آن غریب


--------------------------------------------------------------------------------


جعفر رسول زاده _ آشفته



غربت آباد دیار آشنایى ها، بقیع

همدم دیرینه غمهاى ناپیدا، بقیع


در تو ـ حتّى ـ لحظه ها هم بى قرارى مى كنند

اى تمام واژه هاى اشك را معنى بقیع


در تو، خون دیده ها دریا شد و صاحبدلان

جرعه جرعه عشق نوشیدند از این دریا بقیع


سنگ فرش كوچه هایت داغ هاى سینه سوز

شمع فانوس نگاهت چشم خون پالا بقیع


تو بلور روشنایى هاى شهر یثربى

چون نگینى مانده در انگشتر بطحا بقیع


همصدا با قرنها مظلومى آل رسول

حنجرى كو؟ تا در این غربت كند آوا، بقیع


وسعت تنهایى ات دل هاى ما را مى برد!

تا خدا ـ تا عشق ـ تا تنهایى مولا بقیع


قصّه مظلومى اش را با تو گفت آن شب كه داشت

در گلو، بُغضِ غریب ماتم زهرا، بقیع


در هجوم تیرگى ها، در شب سرد سكوت

حسرتى مى بُرد خورشید جهان آرا بقیع


اى مزار هرچه خورشید از دیار روشنى

اى شكوه نور در آئینه غبرا بقیع


كاش چشمى بود و اشكى، اشتیاق مویه اى

با تو مى ماندیم ـ تا موعود ـ تا فردا بقیع


اى بهشت آرزو، گم كرده دلهاى پاك

اى زیارتگاه یك عالم دل شیدا بقیع


سیل اشك عاشقان بگذار تا دریا شود

چشمه اى از چشم جان بیدلان بگشا بقیع


دارم امّید آنكه در محشر پناهم مى دهد

سایه دیوار این «آشفته»حالى ها بقیع



-----------------------------------------------------------


محمدحسین  بهجتى «شفق»

گلستان بقیع


بس كه پنهان گشته گل در زیر دامان بقیع

بوى گل مى‏آید از چاك گریبان بقیع



مرغ شب در سوگ گل‎هایى‏كه بر این خاك ‏ریخت

از سر شب تا سحر، باشد غزل‎خوان بقیع



ناله‏هاى حضرت زهرا هنوز آید به گوش

از فضاى حسرت آلودِ غم افشان بقیع



گوش ده تا گریه‎ی زار على را بشنوى

نیمه شب‎ها از دل خونین و حیران بقیع



این حریم عشق دارد عقده‏ها پنهان به دل

شعله‏ها سر مى‏كشد از جان سوزان بقیع



از دل هر ذرّه بینى جلوه‏گر صد آفتاب

گر شكافى ذرّه ذرّه خاكِ رخشان بقیع




هر گل اینجا دارد از خون جگر نقش و نگار

وه چه خوش رنگ است گلهاى گلستان بقیع



بسته‏ام پیمان الفت با مزار عاشقان

خورده عمق جان من پیوند با جان بقیع



اى ولىّ حق، تسلاّ بخشِ دل‎هاى حزین

خیز و سامان ده به گلزار پریشان بقیع



سینه این خاكِ گلگون، هست مالامالِ درد

كوش اى غمخوار رنجوران به درمان بقیع



اى جهان آباد كن، برخیز و مهر و داد كن

باز كن آباد از نو، كوى ویران بقیع



چون ببیند هر غروبش مات و خاموش و غریب

سیلِ خون ریزد «شفق» از دل به دامان بقیع




-------------------------------------------------------------------------


محمدحسین  بهجتى «شفق»


جلوه جنت‏به چشم خاکیان دارد بقیع

یا صفاى خلوت افلاکیان دارد بقیع


گر حصار کعبه را جبریل دربانى کند

صد چو موسى و مسیحا پاسبان دارد بقیع


گر چه با شمع و چراغ این آستان بیگانه است

الفتى با مهر و ماه آسمان دارد بقیع


گرچه محصولش بظاهر یک نیستان ناله است

یک چمن گل نیز در آغوش جان دارد بقیع


گرچه مى‏تابد بر او خورشید سوزان حجاز

از پر و بال ملائک سایبان دارد بقیع


میتوان گفت ازگلاب گریه اهل نظر

بى نهایت چشمه اشک روان دارد بقیع


بشکند بار امانت گرچه پشت کوه را

قدرت حمل چنین بار گران دارد بقیع


تا سروکارش بود با عترت پاک رسول

کى عنایت‏با کم و کیف جهان دارد بقیع


این مبارک بقعه را حاجت‏بنور ماه نیست

در دل هر ذره خورشیدى نهان دارد بقیع


اینکه ریزد از در و دیوار او گرد ملال

هر وجب خاکش هزاران داستان دارد بقیع


چون شد ابراهیم قربان حسین فاطمه

پاس حفظ این امانت را بجان دارد بقیع


فاطمه بنت اسد عباس عم، ام البنین

اینهمه همسایه عرش آستان دارد بقیع


در پناه مجتبى در ظل زین العابدین

ارتباط معنوى با قدسیان دارد بقیع


باقر علم نبى و صادق آل رسول

خفته‏اند آنجا که عمر جاودان دارد بقیع


قرنها بگذشته بر این ماجرا اما هنوز

داغ هجده ساله زهراى جوان دارد بقیع


کس نمیداند چرا یا قرة عین الرسول

منظر فصل غم انگیر خزان دارد بقیع


آخر اینجا قصه گوى رنج‏بى پایان تست

غصه و غم کاروان در کاروان دارد بقیع


خفته بین منبر و محرابى اما بازهم

از تو اى انسیه حورا نشان دارد بقیع


راز مخفى بودن قبر ترا با ما نگفت

تا بکى مهر خموشى بر دهان دارد بقیع؟


شب که تنها میشود با خلوت روحانى‏اش

اى مدینه انتظار میهمان دارد بقیع


شب که تاریک است و در بر روى مردم بسته‏است

زائرى چون مهدى صاحب زمان دارد بقیع


کاش باشد قبضه خاکم در آن وادى «شفق‏»

چون ز فیض فاطمه خط امان دارد بقیع



-----------------------------------------------------------

آیت‌الله صافی گلپایگانی


خوش آن نسیم كه مى آید از كنار بقیع

خوشا هواى روان بخش و مُشكبار بقیع


فرشتگان ز زمین مى برند سوى بهشت

براى غالیه‌ی حوریان غبار بقیع


اگر كه طور تجلّى ز صدق مى طلبى

بیا به گلشن روحانى دیار بقیع


دریغ و درد كه از ظلم دشمنان خدا

خراب شد همه آثار بى شمار بقیع


ایا كه غیرت دین دارى و ولایت آل

ببار خون، عوض اشك در كنار بقیع


خراب كرد ستم، مشهد چهار امام

كز آن شرف به سما یافت خاكسار بقیع


نخست مرقد سبط نبى امام حسن

بزرگ محور اعزاز و افتخار بقیع


مزار حضرت سجاد، اسوه عبّاد

امین اعظم حق، ركن استوار بقیع


مزار حضرت باقر، عزیز پیغمبر

كه بر فزوده به اجلال و اشتهار بقیع


مزار حضرت صادق رییس مذهب و دین

جهان علم و عمل، نور كردگار بقیع


قبور منهدم دیگر از تبار رسول

فزوده است بر اوضاع رنج بار بقیع


زظلم فرقه وهّابیان ناكس دون

بیا ببین كه خزان گشته نوبهار بقیع


سعودیان عمیل یهود و صهیونیسم

ز ظلم، هتك نمودند اعتبار بقیع


قبور آل پیمبر، خراب و ویران است

فرشتگان همگان اند سوگوار بقیع


در این مصائب عظمى ولىّ عصر بوَد

شكسته خاطر و محزون و داغدار بقیع


كند ظهور و جهان پر كند  ز دانش و داد

زند به ریشه خصم ستم شعار بقیع


قیام باید و مردانگىّ و همّت و عزم

كه بر طرف كند این وضع ناگوار بقیع


وگرنه تا نشود قطع دست استعمار

جهان شیعه بود زار و دل فكار بقیع


حرامیان به حرم تا كه حاكم اند روا ست

كه مسلمین همه باشند شرمسار بقیع


سلام بى حد و بسیار بر پیمبر و آل

درود وافر و بى انتها نثار بقیع


ز  یاد مرقد ویران اولیاى خدا

همیشه «لطفى صافى» است بى قرار بقیع






برچسب ها :
محافظ صفحه نمایش و زیارت مجازی (3بعدی) قبرستان بقیعسالگرد تخریب بقیع /تصاویر: قبور ائمه بقیع قبل از تخریباشعارسالگرد تخریب قبرستان بقیعشعر قبرستان بقیعاشعار سالگرد تخریب بقیعاس ام اس سااگرد تخریب بقیعپیامک سالگرد تخریب بقیع , 

نوشته شده در جمعه دهم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 14 و 01 دقیقه و 03 ثانیه | آخرین ویرایش در یکشنبه دوازدهم مردادماه سال 1393 ساعت ساعت 18 و 31 دقیقه و 00 ثانیه